خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





آخرین بازمانده از نخستین تیم ملی فوتبال ایران

    مردی برای تمام ورزش ها

    «داوود نصیری» متولد 14 تیرماه سال 1300  در محله پشت مسجد سپهسالار تهران بود.پدر و عموهای او مستوفی و ادیب بودند، طوری که یک روز در همان اوان جوانی ،پدرش شکوه سرداد که :«ما همه نویسنده هستیم،تو را چه به ورزش؟»نصیری همان موقع به او قول داد که روزی ادیب ورزش و ورزشکاران می شود. شاید همان قول پسر به پدر باعث شد که او در زمینه علم تربیت بدنی تا مقام استادی و تالیف چند کتاب و در زمینه ورزش انفرادی ورزشکاری تا سطح تیم ملی و در سطح آموزش و نظارت تا مربیگری تیم ملی ، داوری بین المللی و ریاست فدراسیون چندین ورزش قهرمانی برسد.نصیری در نود و دومین پائیز زندگی در ششم آذر ماه چشم از جهان فروبست.فعالیت های بی شمار او در زمینه ورزش  از او یک چهره ماندگار و استثنا پدید آورد که به جرات کمتر کسی در عرصه ورزش توانسته در چند رشته ورزشی بطور هم زمان فعالیت کند. این گفت و گوی بلند که بیشتر مروری بر کارنامه ورزشی و دانشگاهی این پیشکسوت ورزشی است که قسمت نبود خودش بخواند، زمانی روی کاغذ نوشته شد که دیگر از او هم به مانند گذشتگان فقط نام و یادی باقی می ماند...

    چاپ شده در شماره سوم ماهنامه دنیای فوتبال دی ماه 1392


    این مطلب تا کنون 23 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : ورزش ,ورزشی ,زمینه ,
    آخرین بازمانده از نخستین تیم ملی فوتبال ایران

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده

تگ های برتر